Een andere weg

happyDaar ging ik dan: als 22-jarige de wijde wereld in. Met mijn hbo-diploma op zak, ben ik direct in een ‘veilige’ baan gerold. Ik ging aan de slag als Junior Online Marketeer. Voor mij en mijn oud-klasgenootjes een logische keuze; zo snel mogelijk ergens in dienst, dát is het beste.

Overigens dacht niet iedereen er zo over, er waren er een paar die dit het ideale moment vonden om te gaan reizen. Ergens fulltime in dienst of de wereld verkennen, dat waren de twee opties die zij en ik, als net-afgestudeerden, hadden. Tenminste, dat was hoe wij erover dachten. Ik zeg bewust ‘wij’, want ook ik – degene die inmiddels een compleet andere weg is ingeslagen – heb het altijd op deze manier voor ogen gehad. Je gaat ten slotte voor de meest veilige optie, toch?

Brood op de plank

Toen mijn tijd als Junior Online Marketeer er weer op zat, begon ik te twijfelen. Wat wil ik nu? Dat reizen ging ‘m immers niet worden, zo’n goede spaarder ben ik nooit geweest. Daarbij voelde ik ook niet echt de drang om met een loodzware backpack op m’n rug onbekende steden door te struinen; doe mij maar gewoon 2 weken Spanje in de zomer and  I’m a happy girl. Eén ding stond vast: ik moest geld gaan verdienen.

Wat wil ik?

Na een tijdje te hebben gezocht naar andere marketingfuncties, kwam ik erachter dat die hele marketingwereld eigenlijk niet voor mij bestemd was. Ik vond het zeker wel interessant, maar het was niet iets waar mijn hart sneller van ging kloppen. Iets anders was dat wel: schrijven.

Het werk als zzp’er

Stiekem had ik mijn eigen tekstbureau ruim een half jaar daarvoor al ingeschreven bij de welbekende KvK. Hoe langer ik erover nadacht, hoe zekerder ik werd: hier ga ik mee verder! Volledig tegen de verwachtingen van iedereen in, ben ik me vanaf half november 2015 volledig gaan richten op mijn eigen tekstbureau. Ik werd een zzp’er. De meest onzekere functie waar ik maar voor kon kiezen. Onzekerheid: was dat niet precies wat we wilden vermijden? Nu ik eenmaal een paar maanden verder ben, ben ik nog steeds van mening dat het leven van een zzp’er behoorlijk onzeker is. Je weet ten slotte nooit hoeveel je iedere maand gaat verdienen, welke opdrachten je gaat krijgen en hoeveel ‘vrije tijd’ je dit weekend nou weer zal hebben. Aan de andere kant is dit ook de meest flexibele functie waarin ik mezelf ooit heb begeven. Je bepaalt immers zelf waar, wanneer en hoe je werkt. Als alles maar op tijd af is.

En, hoe veilig is een ‘echte’, vaste baan nou eigenlijk? Contract of niet, als het bedrijf minder goed loopt of een andere richting in gaat, blijft de kans aanwezig dat je zonder pardon de laan uitgestuurd wordt. Om een lang verhaal kort te maken: de (schijn)veiligheid van een vaste baan, weegt absoluut niet op tegen de flexibiliteit en passie die ik nu ervaar!

 

 

 

0 reacties

Reageer

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *